Een interessante voorstelling

recensie Haghespel, maart 2008

Toneelgroep ADODVS met "Antigone" van Sophocles naar een script van Jules Deelder.
Regie en bewerking: Serge Metselaar
Gezien: 4 februari in restaurant De Hagedis

antigoneHet verhaal is bekend. De zonen van Oedipus strijden om de troon en beiden sneuvelen. Kreon grijpt de macht en gelast dat Eteokles een staatsbegrafenis krijgt en Polyneikes mag op straffe des doods niet begraven worden. Zijn lijk zal ten prooi zijn aan de gieren en jakhalzen.

Antigone legt zich daar niet bij neer en bedekt het lijk met aarde. Kreon belooft haar de zaak in de doofpot te stoppen, maar zij wil niet leven met deze oplossing en kiest voor de dood. Haar dood betekent ook de zelfmoord van Kreons zoon Haemon, de verloofde van Antigone en zijn vrouw Euridice.

Had Jean Anouilh dit Griekse drama al wat toegankelijker gemaakt voor het publiek, Jules Deelder en de bewerking door regisseur Serge Metselaar deden daar nog een flinke schep bovenop.

in de versie van Serge werden de rollen steeds door andere acteurs vertolkt. Kleding, sjaals en gekleurde doeken gaven aan wie wie was. Een moeilijke opgave voor de spelers, want zij moesten steeds weer opnieuw in een andere huid kruipen.

In een spetterende opening met opzwepende muziek werden de uitvoerenden op een informele manier aan het publiek voorgesteld, waarbij vooral het koor de lachers op zijn hand kreeg door hun ongedwongen wijze van uitleg van het verhaal en de commentaren op de spelers.

Dat de regisseur een voorstander is van fysiek toneel was duidelijk merkbaar, vooral in de vertolking van Trees Poels als de wachter en die van Antigone van Miriam de Hoogh. Zij speelde een erg vrouwelijke en uitdagende Antigone. De monoloog van dictator Kreon van Jaap Broersen was mooi, maar met teveel overbodige gebaren. De vertolking van Marion Duinmayer van Kreon was sterk en dramatisch. Zij was, met Trees Poels en Miriam de Hoogh, ook overtuigend in de andere rollen die zij vertolkte. Michael Schorr als wachter, Pauline ten Bohmer als koorlid, Elif Karatay als bode hadden in deze rollen hun sterkste momenten, maar kwamen minder uit de verf in hun andere personages. De Euridice van Jaap Broersen, verkleed als vrouw, was eerder lachwekkend dan indrukwekkend.

Al met al een interessante voorstelling, waarbij het publiek op een informele manier kennis kon nemen van een Grieks drama.

Henk van Veen